JACEK JASINIAK

Artysta malarz

W 2017 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie na wydziale malarstwa.

             Maluję i rysuję od kiedy pamiętam. Sztuka towarzyszyła mi od zawsze, a będąc samoukiem, uczyłem się poprzez podpatrywanie i analizę prac innych. Chciałem być artystą zawodowym, ale różne okoliczności spowodowały, że zostałem chirurgiem stomatologicznym. Dopiero po 20 latach powróciłem do mojej prawdziwej pasji jaką jest malarstwo i w roku 2017 ukończyłem podyplomowe studia artystyczne w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie.

             Twórczość artystyczna dla mnie jest jednocześnie pracą i zabawą, odkrywaniem i eksperymentowaniem, zapuszczaniem się w magiczny świat i fascynującą przygodą. Wynika to z mojej wewnętrznej, pierwotnej potrzeby uwalniania uczuć i emocji, które mogę w ten sposób najpełniej wyrazić. Uprawianie sztuki jest dla mnie drogą do wolności i spełnienia. Moim marzeniem jest by twórczość stała się moim głównym zajęciem w życiu.

              W kreacji szukam powiązania pomiędzy światem wyobraźni a światem realnym. Jest dla mnie sposobem odkrywania prawdy o sobie i świecie, poszukiwaniem własnej tożsamości, drogą komunikacji z otoczeniem. Liczy się w niej bezpośredniość i autentyczność. Bardzo ważna jest dla mnie rola intuicji, jako swoistego wewnętrznego kompasu i drogowskazu w podejmowaniu decyzji artystycznych. Duże znaczenie ma dla mnie także element zaskoczenia, absurdu i nonsensu. W moim malarstwie koncentruję się głównie na własnym, subiektywnym przeżywaniu świata. Obraz staje się zapisem moich wrażeń, myśli, stanów emocjonalnych i duchowych. Sam proces twórczy jest ważny, zmienia się w czasie i sama akcja, samo uderzenie pędzla jest nośnikiem treści, gdzie przypadkowość rządzi procesem twórczym, gdzie określona barwa ma przekazać odpowiednie uczucia. Dla mnie sztuka ma wymiar transcendentalny, przenoszący, zarówno widza, jak i twórcę, w świat idei, uczuć i myśli stanów duchowych, których nie można w żaden inny sposób przedstawić.

               Uwielbiam eksperymentować z tworzywem malarskim, dążąc do osiągnięcia efektu, który wciągnąłby i porwał widza. Łączę różne techniki i materiały, wychodzę poza płaszczyznę obrazu. Fascynują mnie również efekty, które można osiągnąć nie tylko malując ale również niszcząc.

WYSTAWY indywidualne
  • 2021. „Proste rzeczy”. Galeria sztuki „Biała” w Bochni
  • 2020. „Mikrokosmos”. Galeria sztuki „Bema20” w Tarnowie
  • 2020. “Totem” Galeria “PopArt” w Poznaniu
  • 2019. “To co ważne” Galeria “Raven” w Krakowie
  • 2019. “Przekraczanie kształtu” Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie
  • 2018. „Rzeczywistość szyfrowana”. Galeria „Zajazd” Centrum Kultury „Dworek Białoprądnicki” w Krakowie
  • 2018. „To co ukryte…” Galeria 2 Światy w Krakowie
  • 2018. „Idee (nie)abstrakcyjne”. Galeria „Batko” w Ochojnie
  • 2017. „Poszukiwania intuicyjne”. Galeria Centrum Kultury i Promocji w Michałowicach
wystawy zbiorowe
  • 2019 „W rzeczywistość nieznaną”. Wojewódzka Biblioteka Publiczna w Krakowie w ramach Cracow Art Week.

  • 2019. „ Wiosenny salon sztuki”. Biuro Wystaw Artystycznych w Tarnowie

  • 2017. „Poza granicami realności”. Galeria „Kotłownia” Politechniki Krakowskiej.
  • 2017. „Młoda Sztuka w Starym Krakowie Vol. III”. Galeria „Pod Baranami”. Kraków.
ODWIEDŹ MNIE NA FACEBOOKU
FACEBOOK

inni o mnie

Dr Anna Baranowa: 

          …Do takich osób należy Jacek Jasiniak, który wprawdzie nie zaniechał swojej pierwszej profesji (jest uznanym specjalistą chirurgii stomatologicznej), ale tak naprawdę spełnia się tylko jako artysta. Jak wyznaje: „Uprawianie sztuki jest dla mnie drogą do wolności. Moim marzeniem jest by twórczość stała się moim głównym zajęciem w życiu”. Przykład Jacka Jasiniaka przekonuje, że trzeba i warto słuchać swoich wewnętrznych potrzeb. Rysował i malował od zawsze, ale idąc za radą rodziców podjął studia medyczne i wyspecjalizował się – po matce – jako stomatolog. W roku 2008 rozpoczął samodzielną praktykę dentystyczną, jednak odsunięte na bok malarstwo nie dawało mu spokoju. Po kilku latach szamotania się, będąc już po 40-ce, trafił jednak na Akademię Sztuk Pięknych w Krakowie, którą ukończył w roku 2017 (na studiach podyplomowych) pod kierunkiem prof. Andrzeja Bednarczyka. Na moje pytanie, co zadecydowało o tym wyborze, odpowiedział: „W trakcie pewnych warsztatów psychologicznych pojawił się impuls, że muszę wrócić do tego co było dla mnie najważniejsze, czyli do malowania. Następnie zacząłem poszukiwać kogoś, kto pomógłby mi się rozwinąć. I tak jedna z pacjentek powiedziała mi o studiach podyplomowych na krakowskiej ASP i dalej już poszło”.

            Jasiniak jest malarzem żywiołowym. Maluje dużo i z zamiłowaniem. Marzy o obrazach wielkich formatów, na których mógłby bez przeszkód wyzwolić swoją energię twórczą. Sądzę, że podjąłby się też malarstwa ściennego (zaprojektował nawet murale). Interesują go rozmaite gatunki malarskie (również witraż). Z rozmachem łączy techniki i eksperymentuje z tworzywem malarskim, dążąc do osiągnięcia efektu, który porywałby widza i dodawałyby mu sił. Artysta chętnie chwali się swoim malarstwem. Wystawa „Rzeczywistość zaszyfrowana” w galerii Dworku Białoprądnickiego jest już czwartą wystawą indywidualną od skończenia studiów malarskich. Jasiniak maluje nałogowo, ale w jego przypadku nałóg jest zbawienny. Używam tego słowa przenośnie, bez konotacji medycznych. Jak wiadomo nałóg jako choroba prowadzi do destrukcji organizmu. Nałóg malowania u Jasiniaka służy rozwojowi.

            Ulubioną książką artysty jest poradnik Anthony’ego Robbinsa Obudź w sobie olbrzyma … i miej wpływ na całe swoje życie – od zaraz! Przykład Jasiniaka dowodzi, że porady amerykańskiego przedsiębiorcy i konsultanta w dziedzinie psychologii rozwojowej, nie są przereklamowane. Chcieć – oznacza móc. Ale przecież tego typu nastawienie do życia  nie jest niczym nowym. Bliska mi jest rozprawa Afirmacja życia krakowskiego pedagoga, psychologa i znawcy sztuki Stefana Szumana (1889-1972), który na krótko przed wojną pisał o znaczeniu poszukiwania radości życia i potwierdzania jego sensu w dojrzałym wieku. Jedną z trzech dróg do afirmacji życia jest „umiłowanie celu i zadania”, czyli – jak dowodził Szuman – „praca nad rozwojem i  realizacją naszych wrodzonych uzdolnień, talentów, dyspozycji, jednym słowem dążenie do pełnego rozwoju naszej potencjalnej osobowości”. Wszystko po to, aby nastąpił „rozkwit duszy” i  aby życie nabrało sensu.

             Jasiniak odnalazł swoją drogę twórczą i okazał się w tym radykalny. Początkowo pociągało go malarstwo przedstawiające, tematyczne, najlepiej o charakterze surrealistycznym. Wśród patronów swojej twórczości wymienia on Hieronima Boscha, Salvadora Dali’ego, Zdzisława Beksińskiego. Jednak pod wpływem studiów na ASP znacznie poszerzył i przekształcił swoje rejestry artystyczne, świadomość i wrażliwość. Otworzył się na dwudziestowieczną awangardę i malarstwo abstrakcyjne. Nie mogę nie wspomnieć o pewnym złośliwym uprzedzeniu, istniejącym wśród malarzy i krytyków związanych z nurtem nowoczesności. Otóż poczekalnia u dentysty była przysłowiowym miejscem do którego odsyłano ludzi z zachowawczymi gustami i bez artystycznego wyrobienia. Jeśli w poczekalni dentystycznej wisiały jakieś obrazy, to musiały być „lekkostrawne” i bezpieczne… Jasiniak podjął ryzyko dialogu z awangardą. Odrzucił sprawdzone, tradycyjne nawyki estetyczne i włączył się w szeroko pojętą współczesność. Teraz jego patronami są tacy malarze, jak Jackson Pollock, Robert Motherwell, Hans Hoffman, Gerhard Richter, Christian Hetzel, Fabienne Verdier. Reprezentują oni „gorący”, ekspresjonistyczny odłam abstrakcjonizmu. Pokazują możliwości uwolnionego malarskiego gestu, operują żywiołem form i barw, współdziałają z przypadkiem. Gdyby ich energia twórcza miała większy wpływ na rzeczywistość, bylibyśmy – jako odbiorcy – bardziej aktywni i bardziej wolni.

            Dynamika jest również konstytutywną cechą twórczości Jacka Jasiniaka. Zdradził mi, że rozkłada swoje płótna na podłodze i z upodobaniem stosuje metodę drippingu, którą z końcem lat 40. ubiegłego wieku wprowadził Jackson Pollock, a po nim podjęło ją wielu artystów nowoczesnych. Przy płótnie rozłożonym na podłodze fotografowali się tacy malarze, jak Tadeusz Kantor, Teresa Rudowicz i nawet Marian Warzecha. Dziś dołącza do nich Jacek Jasiniak, który poprzez grę z malarską materią i przypadkiem chce opowiedzieć o swoich emocjach, myślach, przeżyciach, o stanie ducha. Czy jego język jest przekonujący? Artysta podejmuje metodę Pollocka, ale osiąga efekty oryginalne i własne. Farba, którą rozlewa czy rozpryskuje na płótnie jest śladem jego osobistych gestów i emocji. Oglądając obrazy Jasiniaka widzę nienasycenie formą i zachwyt jej możliwościami. Nie wystarcza mu malowanie na licu obrazu. Fascynują go efekty, które można osiągnąć rozlewając farbę na odwrocie płótna. Tym samym artysta tworzy obrazy dwustronne, swoiste tableaux objets, które powinny być zawieszane w przestrzeni, a nie tylko na ścianie.

             To wszystko o mnie … Taki napis możemy odczytać na niedużym obrazie zbudowanym w oparciu o kod kreskowy, jaki występuje na każdym towarze. Jednej kresce kodu odpowiada jedna litera. Jasiniak nawiązał tu do wiekowej tradycji emblematu,  podkreślając swoją wiarę w nieograniczone możliwości oddziaływania formy. Jego obrazy są „zapisem wewnętrznym”, „nowym wizerunkiem człowieka”, o który upominał się między innymi Tadeusz Kantor w okresie malarstwa informel i wielkiej pochwały sztuki bezforemnej. Teksty teoretyczne i manifesty Kantora z tego czasu (z przełomu lat 50. i 60.) mogłyby służyć do opisu formalnych rozwiązań Jasiniaka, u którego dostrzegam takie procedery jak „ruchliwość mrowiska, koszmarne zagęszczenie, stłoczenie, ugniatanie, (…) ciskanie szpachlą pod różnymi kątami, smugi jak szpagaty, zgniecenie, spłaszczenie, zmiażdżenie”. Przede wszystkim jednak wspólna im jest postawa totalnego zawierzenia sztuce. Kantor wyznawał: „Malarstwo jest manifestacją życia. Pytanie: >dlaczego maluję< brzmi jak pytanie >dlaczego żyję<. Trwanie w czasie, przemijanie w czasie, pozostawianie śladu po sobie, swoich myślach, swoich decyzjach, notowanie swoich kroków i swoich gestów, swoich pragnień, którymi napełniamy czas i przestrzeń wokół siebie, wokół tego przedziwnego, nadmiernie unerwionego organizmu, nadaremnie usiłującego połączyć się z tym, co dookoła istnieje. (...) Jeśli prawdą jest, że artysta spala się w swojej twórczości, to jego dzieło jest popiołem”. Te witalne i dramatyczne zarazem słowa Tadeusza Kantora brzmią jak testament, który obowiązuje każdego rasowego twórcę. Również Jacka Jasiniaka. To wszystko o nim.

Kraków, listopad 2018    

 

Prof. dr hab. Stanisław Tabisz

       ….Kiedy po raz pierwszy zobaczyłem obrazy Jacka Jasiniaka, absolwenta studiów podyplomowych Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie, muszę przyznać, że zostałem w pełni i pozytywnie zaskoczony…! Spodziewałem się czegoś innego… Przypuszczałem, że lekarz – stomatolog może mieć inklinacje do cukierkowych czy sentymentalnych akwarelek pejzażowych i po pracy bawi się farbkami na drogim papierze,
odpowiednio dobranym do techniki malarskiej. Tymczasem – zobaczyłem obrazy w pełni profesjonalne, bez amatorskiej skazy, nawiązujące w swojej stylistyce i ekspresji malarskiej do światowego trendu „malarstwa materii” lat 60-tych XX wieku… Do tego doszło jeszcze przypadkowe spotkanie (nieopodal Galerii Krakowskiej i Dworca Głównego PKP
w Krakowie), kiedy ujrzałem młodego, energicznego człowieka, który rozpoznając mnie, pięknie się ukłonił i przedstawił. Na pierwszy rzut oka, stał naprzeciw mnie człowiek młody,
o dużym temperamencie, reagujący spontanicznie i naturalnie. Dla mnie, jako wieloletniego pedagoga prowadzącego zajęcia ze studentami w pracowni malarstwa, osobowość artysty wiąże się nierozerwalnie z jego dziełami i jego swoistym sposobem artystycznego wyrażania siebie i świata… I tu doznałem olśnienia oraz ulgi. Miałem do czynienia z żywym temperamentem artystycznym, a zatem, domyślałem się, powinna stać za tego typu predyspozycjami autentyczna sztuka, wynikająca bezpośrednio ze spontaniczności osoby… Odetchnąłem…

         Obrazy Jacka Jasiniaka przede wszystkim oddziałują pewną magią koloru i nastroju, ale także dominującym środkiem wyrazu jest ich złożona struktura materii malarskiej, którą artysta nie tylko buduje ze zróżnicowanej gęstości położenia plam barwnych, ale także
z kolażowego potraktowania struktury malarskiej i łączenia konkretnych „przedmiotów”, jak siatka, deska, czy kawałki odrębnej niż podłoże tkaniny… Sama czynność malowania farbami jest u Jacka Jasiniaka jakby przeplatana z nakładaniem warstw, doklejaniem, utrwalaniem oraz uzyskiwaniem bogatej struktury materii i gęstości bądź transparentności nakładanego pędzlem koloru. Artysta opisuje swoje obrazy jako: technika własna, ale właściwie często stosuje technikę mieszaną. Lubi farby wodne, akryle i akwarele… Moje pierwsze wrażenie, to pewne skojarzenie tych często kolażowych płócien z malarstwem Jonasza Sterna, ale dość odległe, bo Jacek Jasiniak jest bardzo żwawy w działaniu, obrazy nasyca kolorem i bywa skrajnie kontrastowy oraz zdecydowany przy zestawianiu płaszczyzn oraz głównych stref obrazu. Pierwiastek magii, magicznego misterium kolorów, ma z pewnością u odbiorcy swoją atrakcyjność i powab. Można powiedzieć, że jest rodzajem świeckiego mistycyzmu, jak wszelkie magiczne i rytualne obrzędy różnego rodzaju społecznych wspólnot. W ten sposób przecież oddziałują (również na podświadomość) kolorowe opakowania produktów
w supermarketach czy pudełeczka leków w aptekach projektowane ze smakiem i tęczowymi gradacjami kolorów …

             Moją uwagę przyciągnęły szczególnie dwa obrazy (z 2019 roku), te z pewnymi cętkowanymi zadrażnieniami, tajemniczymi wgłębieniami na całej powierzchni, jakby małymi kraterami. Mam tu na myśli płótno z niebieskimi punktami, jak krople deszczu pod podziurawioną siatką tkaniny, a także obraz z ciemnymi ażurami pod kolorową siatką workowych nici. Jacek Jasiniak znakomicie wyczuwa język czystej abstrakcji i zalety tego malarskiego języka. Tam, gdzie próbuje wprowadzić postać ludzką od razu ląduje w świecie „fantazy” lub młodzieżowego, surrealistycznego komiksu. Natomiast, w swojej do szpiku magicznej i strukturalnej abstrakcji jest malarzem poważnym, wyrazistym, konsekwentnym, a nawet ukazującym jakiś ontologiczny dramat materii, która zbudowana jest, według naukowców, ze sprzecznych pierwiastków, z owej jedności przeciwieństw… Ta wyrazistość
i pewność w operowaniu strukturami materii, spotęgowana magią koloru – to mocne strony malarstwa Jacka Jasiniaka. Obrazy malowane bezpośrednio na kawałkach starych desek również pokazują ten wspomniany, ontologiczny dramat materii, jej skłonność do strukturalnej budowy i spójności, ale również do rozpadu i destrukcji…

         Zwracam uwagę na europejski i światowy trend w malarstwie, do którego mniej lub bardziej, świadomie lub nie, nawiązuje w swoim malarstwie Jacek Jasiniak. XX wiek, swoją
odwagą i przełamywaniem wszelkich klasycznych reguł, dopracował się m.in. abstrakcjonizmu, taszyzmu, surrealizmu, wspomnianego malarstwa materii, pop artu, hiperrealizmu, konceptualizmu oraz wyjątkowej twórczości wielkich gigantów, jak Pablo Picasso czy Francis Bacon. Może w tym tekście, komentującym spontaniczne oraz intuicyjne wysiłki młodego artysty, przywołanie pewnej wypowiedzi Pabla Picassa, będzie jak najbardziej uzasadnione. Otóż, snując swoje przemyślenia na temat malarstwa Henri’ego Matissa, genialny Pablo Picasso powiedział: „On (Matiss) nagina w swoim malarstwie wszelkie reguły ile się tylko da. Ja te reguły niszczę!”

        Często, poszukiwanie i rozwój twórczy zahaczają o proces destrukcji i niszczenia gotowych i cudzych formuł po to, aby z popiołów i zgliszczy wykreować nowy świat, nowych reguł i form wypowiedzi. Zwłaszcza artysta ambitny powinien pracować nad formą własnego głosu i języka, nad oryginalnością, siłą i sugestywnością własnej wypowiedzi. Jacek Jasiniak jest na takiej właśnie, tajemniczej drodze…

Kraków, 16 sierpnia 2019

Privacy Settings
We use cookies to enhance your experience while using our website. If you are using our Services via a browser you can restrict, block or remove cookies through your web browser settings. We also use content and scripts from third parties that may use tracking technologies. You can selectively provide your consent below to allow such third party embeds. For complete information about the cookies we use, data we collect and how we process them, please check our Privacy Policy
Youtube
Consent to display content from Youtube
Vimeo
Consent to display content from Vimeo
Google Maps
Consent to display content from Google